ಸಿಇಎಸ್ | ತಿಂಗಳ 8 ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಜೊತೆ

ces awarenss wristbandನನ್ನ 8ನೇ month with ಕಾಡ ಕುದುರೆಯ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ is in the books now and what a month! We moved back to our old house on Sep 6ನೇ and began the process of unpacking. I took time off from Sep 6 - 15 so I could help monitor the move (and maybe even help a little bit.) We’ve been taking it slowly, metering our energy and pain levels out. My wife and I enjoyed our time together immensely. We did our devotional times together and then discussed it in depth, often spending an hour or more a day on it. We found out that there is a lot of truth in the statement, “The closer a couple gets to God, the closer they get to each other.” We had a great time of reconnecting in a relaxed atmosphere. We sure needed this time!

Just prior to the end of Month 7, I reached a low point in battling CES. The long days of physical challenge, the emotional toll, and the strain on my wife as well came to a head. I didn’t know it then, but God was preparing me for what was just days away. He broke me down completely as I spent several hours one night, sobbing and crying out to Him. I was looking for answers and understanding. Eventually, I was spent physically, emotionally, mentally and spiritually. Then there was nothing. No prompting, no comfort, no answers. I fell asleep.

Blessed be your nameImmediately upon waking the following morning, I knew God had answered. His peace was on me like never before and I felt His comfort wrapping me. Not a in a physical sense, but just knowing, throughout my being, that He had heard and was showing His love for me. It changed my outlook on life, my Cauda Equina Syndrome, and much more. I even changed the title of this blog. You can read more about it here - http://wp.me/p3A64Y-7V

During the study my wife and I were doing together after moving, each of us (separately) came to a realization that we had slowly taken back our lives from God and that He was calling us back to fully committing to Him. We explored the depth of that commitment because it was clear that it was far more than we had ever considered it to be. As we each pondered it that day, the Word sank in. That evening, I told my wife that I had decided to go all in – yielding my life to God for His purposes. She had made the same decision. We rejoiced together.

In Month 8, I also came to the end of the road for legal action regarding my Cauda Equina Syndrome. I had 2 separate law firms look at the case for a possible malpractice claim. Both attorneys say that without doubt there was ವೈದ್ಯಕೀಯ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ committed on me. ಹೇಗಾದರೂ, under Ohio law, the “value” of a medical malpractice case is determined by how much better your outcome would have been if the malpractice made a difference. I have been very blessed by the Lord in my recovery thus far. Most who are afflicted with Cauda Equina Syndrome are left mostly or totally disabled for the rest of their lives – dealing with pain, numbness/lack of feeling, bladder and bowel problems and sexual dysfunction.

I’ve pushed hard since my surgery, spending a week in Acute Rehab at the hospital then 2 months of outpatient ಶಾರೀರಿಕ ಥೆರಪಿ. I’ve done my stretches and exercises faithfully. I willed myself back to work and worked through pain for several months. My recovery, by objective standards, has been remarkable. My prognosis at the time of the surgery was in the worst possible outcome category due to the malpractice and delay in diagnosing and treating the CES. God fooled them all. I still have all of the above problems, but they are quite manageable with proper treatment and sensible limitations on my activities. I’m in the top 5% of outcome possibilities. So you can see that had the malpractice not occurred, my actual outcome wouldn’t be much, if any, better than it has been. Legally, that means the malpractice didn’t matter. I will be dealing with these symptoms and restrictions for the rest of my life but because I am doing better than I should, it isn’t worth anything. You know what? I’ll take my recovery over having done poorly enough to have a good malpractice case – ANY DAY!!!

The week after my wife and I committing and yielding fully to the Lord was one of great spiritual attack upon us. Everything that could go wrong did, 10 times over it did. And then some! I’ve never seen anything like it in my 55 years. We were so overwhelmed with PROBLEMS that arose with everything, from fighting with an unscrupulous business, to insurance issues with health, home, life and auto insurances, to mail going missing (it took one important letter 20 days to make it 40 miles), pharmacy orders disappearing in transit (and unable to reach anyone in the company to fix it), to car problems, and much, much more!

ಮೊದಲಿಗೆ, we fell back to our old ways and began to feel overwhelmed and angry. But God wasn’t going to let us go back to what we were. He showed us that it was a spiritual attack and calmed us with His comfort. You know what, He was right. None of it surprised Him, He has our lives so He can do whatever He wants with them, and the result was amazing. We put out a prayer request and many people from all over the country prayed. We were protected and the attacks ceased.

In the rest of Month 8, I’m now commuting 100 miles a day, round trip. I can make the trip in to work in just 45 ನಿಮಿಷಗಳ. ಹೇಗಾದರೂ, the trip home takes about 65-75 ನಿಮಿಷಗಳ. In the old days (last month), I would have worked myself up in a tizzy with Road Rage in that time! Now, God is in control of when I get to work and when I get home. I just enjoy talking with Him and being courteous to the other drivers who are desperately frazzled. I used to pride myself on my “excellent” driving skills allowing me to move through traffic quicker than others. Now I drive to help others, even though they won’t often know it. And I get a much bigger charge out of the new way!

Charles Spurgeon (C.H. Spurgeon)
Charles Spurgeon (C.H. Spurgeon) (ಫೋಟೋ ಕ್ರೆಡಿಟ್: ವಿಕಿಪೀಡಿಯ)

In summary, at the end of Month 8, life is good. It certainly isn’t what I would have designed or wanted from the individual aspects. But the whole of what God has made of my life and done in me with His relationship with me, is great! I love my wife more than I ever knew one could love. And the love for my Christian family has multiplied many times over. My life is now focused on how I can help others as I go through life knowing that God’s desire for me is to become, in words, ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು, and actions, an extension of Jesus. When others interact with me, they must see Jesus and His love for them. This is what drives me now. It is what should drive all who call themselves Christians. Charles Spurgeon once said, Every Christian is either a missionary or an imposter.” Which are you?

ತಿಂಗಳ 8 = more normal feeling, more changing of tingly not painful into tingly painful (this means movement towards normal feeling), and better bowel & bladder activity. I was told the nerves would regenerate for a year with most of the regeneration occurring in the first 6 months. I’d had no significant changes since Month 2. Maybe I was too busy fighting Cauda Equina Syndrome rather than living with it. I’m not going to say that this is a reward from God for yielding to Him because I don’t believe He operates that way. He loves us all and wants us all to trust in Jesus, first for salvation and secondly for life. All that He allows or causes in our lives are to bring us to those two goals – first to rely on Jesus’ death in our place as the only way we can have a right relationship with Him and live with Him in Heaven one day. Once we have done that, God focuses all of His resources towards us to make us into images of Jesus – we are molded to have kind and loving words like Jesus, have gracious and generous thoughts like Jesus, and not WWJD (What Would Jesus Do?) but WDJD – What Did Jesus Do? How did He act with love for others and for the Father? Not what we think He would act like regarding something today, instead acting out of His love in ALL things.

What a month! What a life! Thanks for reading, my family, my friends, and my extended family in His Spirit.

ಝೆಮಂಟಾ ಅಧಿಕವಾಗುವುದು

ಅನ್ಯಾಯ – ನನ್ನ ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಕಾನೂನು ಸ್ಟೋರಿ

Malpractice - 165/365 ಬಿecause ಅಪರೂಪ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕೆಲವು ಕಾಡ ಕುದುರೆಯ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತವೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ. ಉಪಾಖ್ಯಾನ ಕಥೆಗಳು ವಿಪುಲವಾಗಿವೆ, ಕೆಲವು ದಾಖಲಿತ ಬಿಡಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಸಿಇಎಸ್ ತಂದ ಅಥವಾ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಹದಗೆಡಿಸಿತು ಎಂಬ. ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಕಾನೂನುಗಳ ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಿಇಎಸ್ ಏರಿಳಿತ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವಂತೆ ಹೇಗೆ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೆಲವು ಅಥವಾ ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ನನ್ನ ಕಥೆ. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ 2 ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿರುವ ಓಹಿಯೋ ವಕೀಲರು. ನೀವು ನಮ್ಮ ಶಾಸಕಾಂಗಗಳು ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವ ಇಷ್ಟವಾಗದು, ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಮತ್ತು ಸಹಜವಾಗಿ ವೈದ್ಯರು ಶಿಕ್ಷಣ.

ನನ್ನ ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ನನ್ನ ಗಾಯದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಒಳಗೆ 10 ನನ್ನ ಸಿಇಎಸ್ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಗಂಟೆಗಳ, ನಾನು WESTERVILLE ಒಂದು ತುರ್ತು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಿತ್ತು, OH. ಫೆಬ್ರವರಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ನಂತರ 12, 2013, ನಾನು ತೀವ್ರ ಬೆನ್ನು ಮತ್ತು ಮೊದಲು ರಾತ್ರಿ ಸೊಂಟದ ನೋವಿನಿಂದ ಕೇವಲ ಕಂಡುಕೊಂಡರು, ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಸೊಂಟದ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಿತ! ನನ್ನ ಮೂತ್ರಕೋಶ ಶೂನ್ಯವಾಗುವ ಅಥವಾ ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಡಿಗಳ ಸರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಈ 3ಅಥವಾ ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಕಣಕಾಲುಗಳು ನಲ್ಲಿ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಸಮತೋಲನ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಾವು ಗಾಲಿಕುರ್ಚಿ ಹೊಂದಿತ್ತು (ಮತ್ತು ಕೆಲವು ವಯಸ್ಕ ಒರೆಸುವ) ಮತ್ತು ಕೇವಲ ನಂತರ 10 ಬೆಳಗಿನಜಾವ, ನನ್ನ ಗಾಲಿಕುರ್ಚಿ ಇಆರ್ ಆಗಮಿಸಿದ.

ನಾವು ಈ ಇಆರ್ ವೇಗದ ಮತ್ತು ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ತಿಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಇದು ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಶಂಕಿತ ಮತ್ತು ಇಆರ್ ನಮಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ವೈದ್ಯರ ಕಚೇರಿ ಹತ್ತಿರ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು MRI ಮಾಡಿದ ಜೊತೆ.) ತಕ್ಷಣ ಇಆರ್ ಆಗಮನದ, ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಠಡಿ ಚಕ್ರಗಳ ಮತ್ತು ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಟೇಬಲ್ ನನ್ನ ಗಾಲಿಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ನನ್ನ ಜೀವಾಧಾರಕಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ ಪುರುಷ ನರ್ಸ್ ಆರಂಭಿಕ ಅಂದಾಜಿನಲ್ಲಿ ರಲ್ಲಿ ಬಂದವು. ಅವರು ಸುಮಾರು 5 ನಿಂತು ' 4", ಕುರಿತು 150 ಪೌಂಡ್, ಆಹ್ಲಾದಕರ. ನನ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮಾಲಿಕ. ನನ್ನ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್, ನಾನು ಅಜಿತೇಂದ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಅವರು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಹೇಳಿದರು, "ಅಲ್ಲ. ನಾನು ಹೋಗಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!" ನಂತರ ನಿಲ್ಲುವ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ತಿಳಿಸಿದನು ನಾನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬಲ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಮಾಡಲಾರದು ಏಕೆಂದರೆ ಆದರೆ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಸಮತೋಲನ ಏಕೆಂದರೆ. ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರ ಸಣ್ಣ ಫ್ರೇಮ್ ಜರುಗಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು ನನ್ನ 6 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ, 325 ಪೌಂಡ್ ದೇಹದ. ಇಲ್ಲ ಅವರು ಆರಂಭಿಸಲು ಅವರು ತಡೆಯಬಹುದು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ನನ್ನನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ನಾನು ತಿಳಿಸಿದನು, ಇನ್ನೂ ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ. ನಿಂತಾಗ ರಂದು, ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಬೇಸರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು (ಅವನನ್ನು ದೂರ, ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ) ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ನಾನು ಹೋದರು. ನರ್ಸ್ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಿರ ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ ರೋಲಿಂಗ್ ಕುರ್ಚಿ ನನ್ನ ಚಳುವಳಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ. ಇದು ಮೇಜಿನ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು ಎಂದು ನಾನು ಕುರ್ಚಿ ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು, ಇದು ಲಾಕ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತನ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ನಾನು ಅಜಿತೇಂದ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಅವರು ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಮೊದಲು ಹಾಗೆ ನಾನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ. ಆರಂಭದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು.

ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನರ್ಸ್ ಮರಳಿತು. ಅವರು ಇಆರ್ ವೈದ್ಯರು ನನಗೆ ಒಂದು MRI ಆದೇಶ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ. MRI ಯಂತ್ರ ಈ ಓಹಿಯೋ ಆರೋಗ್ಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇತರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ನನಗೆ ಒಂದು ಆರಂಭಿಕ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ 4 ಗಂಟೆಗಳ. ನಾನು ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು, ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಾ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ, ನೋವು, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ನರ್ಸ್ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ, ನನ್ನ ಗಾಳಿಗುಳ್ಳೆಯ ನನ್ನನ್ನು ಬದಲಿ ಒರೆಸುವ ಒಂದೆರಡು ತರುವ ಒಂದು ಬಾರಿ ಇದು ಸೋರುವ ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (ನಾನು ಇನ್ನೂ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ!) Thankfully, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಪರ್ಸ್ ಕೆಲವು ತಿಂಡಿಗಳು ಹೊಂದಿತ್ತು ಅಥವಾ ನಾನು ಮೇಲೆ ಆಹಾರ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯತೆ 10 ಗಂಟೆಗಳ ಆ ದಿನ - ಒಂದು ಮಧುಮೇಹ ಉತ್ತಮ ಅಲ್ಲ! ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಎಂದಾದರೂ ಕೇಳಿದಾಗ ಯಾರೂ, ನಾನು ಊಟದ ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ. ಸುಮಾರು 2:15 p.m. ನರ್ಸ್ ಬಂದು MRI ಯಂತ್ರ ಓದಿದೆನು. ನಾವು ರಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಗಳ ಎಂದು, ನಾನು ಯಂತ್ರ ಸಣ್ಣ ಎಂದು ಹಳೆಯ ಮಾದರಿ ಎಂದು ನೋಡಬಹುದು. ನಾನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನನಗೆ ಟೆಸ್ಟ್ ಹೇಳಿದರು ಬಗ್ಗೆ 45 ನಾನು ಆದಷ್ಟು ಇನ್ನೂ ಸುಳ್ಳು ಅಗತ್ಯವಿದೆ ನಿಮಿಷಗಳ ಮತ್ತು (ನೀವು ನಿಮ್ಮ ನೋವು ರೇಟ್ ಮಾಡಲು ಸುಲಭ 10 ಮತ್ತು ನೀವು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲ - ಅಲ್ಲ). ನಾನು ಯಂತ್ರ ಆಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ನಾನು ಫಿಟ್ ಮಾಡಿದರು, ಹೇಗಾದರೂ, ನಾನು ಉಸಿರಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಎಂದು,

The opening in a GE Signa MRI machine
ಜಿಇ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಎಂಆರ್ಐ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ (ಫೋಟೋ ಕ್ರೆಡಿಟ್: ವಿಕಿಪೀಡಿಯ)

ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಸಿರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನ ಎದೆಯ ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ 1/2 ಯಂತ್ರ ಸಂಕೋಚನ ಮೊದಲು ಉಸಿರು ನನ್ನ ಎದೆಯ ಮತ್ತೂ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಹಲವಾರು ಭಾಗಶಃ breaths ನಂತರ, ನಾನು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿತ್ತು 45 ನಿಮಿಷಗಳ. ನಾನು ತಿಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಾನು ಯಂತ್ರ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು - ಇದು ಕೇವಲ ಸ್ವಲ್ಪ ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣ. ನಾನು ಇಆರ್ ಮತ್ತೆ ಚಕ್ರಗಳ ಎಂದು, ನರ್ಸ್ ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮುಕ್ತ ಎಂಆರ್ಐ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ನಾವು ಆ ಒಂದು ನೀವು ಪಡೆಯಬಹುದು. ನಾವು ಆ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ನೋಡಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ." ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಜಿನ ಮರಳಿದರು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಯಾರೂ ಮಂಜೂರಾತಿ ಒಂದು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ. ನಂತರ ಇಆರ್ ವೈದ್ಯರು ಆಗಮಿಸಿದ. ಅವರು ಯಾರು ಹೇಳಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ನನ್ನ ಆರೈಕೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯ ಎಂದು. ನಾನು ಅಜಿತೇಂದ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಅವರು ನಂತರ ಎರಡು ಬಾರಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಮತ್ತೆ ನಾನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ, "ಅಜಿತೇಂದ್ರಿಯ ಮಾಡಿರುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ಹೋಗಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!" ನಂತರ ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ತುರ್ತು ಕೋಣೆಗೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಕಾರಣ, ನಾವು ಹೊರರೋಗಿಯಾಗಿ MRI ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ಮತ್ತೆ ತಜ್ಞ Percocet ಒಂದು ಲಿಖಿತ ಮತ್ತು ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿತ ನೀಡಲು ಪಡೆಯಲಿದ್ದೇನೆ, ಮೊದಲ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಪಾಯಿಂಟ್ಮೆಂಟ್. ಅವರು ನೀವು ಒಂದು MRI ಆದೇಶಿಸಬಹುದು." ಎಂದು ಅವರು ಹೋದದ್ದು.

ಸ್ವಲ್ಪ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಂದು ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ನಾನು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು 2 ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಬರುವ ಎಂದು, ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಫೆಸಿಲಿಟಿ ನನ್ನನ್ನು ಚಕ್ರ. ಕುರಿತು 3:15, ಲಿಖಿತ ಮತ್ತು ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಬಂದಿತು. ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನನ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅಥವಾ ನಾನು ಇಆರ್ ಹಿಂತಿರುಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾನೆ:

"ಹೆಚ್ಚಿದ ನೋವು, ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಜ್ವರ, ತೊಂದರೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕರುಳಿನ / ಮೂತ್ರಕೋಶ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕಾಳಜಿ."

ಆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಪುಟ ಮೇಲೆ.

ಮತ್ತೊಂದು ಪುಟ ಈ ಹೇಳಿಕೆ:

"ನೀವು ಪಡೆಯಬೇಕು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಗಮನ ತಕ್ಷಣ, ಎರಡೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿರದ ಎಟಿ ತುರ್ತು ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ, ಕೆಳಗಿನ ಯಾವುದೇ ಸಂಭವಿಸಿದಲ್ಲಿ:

  • ಕರುಳಿನ ಅಥವಾ ಕೋಶ ನಿಯಂತ್ರಣ ನಷ್ಟ (ಆರ್ದ್ರ ನಿಮ್ಮದೇ ನೀವು ಮಣ್ಣಿನ).
  • ನಿಮ್ಮ ಲೆಗ್ ನಡೆಯಲು ಅಥವಾ ಬಳಕೆದಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ದೌರ್ಬಲ್ಯ(ಗಳು) ಅಥವಾ ತೋಳಿನ(ಗಳು).
  • ನೋವು ನೋವಿನ ಔಷಧಿಯ ಬಿಡುಗಡೆ.
  • ಜ್ವರ (ಮೇಲೆ ತಾಪಮಾನ 100.5 ಎಫ್) ಅಥವಾ ಶೀತ ಅಲುಗಾಡುವ.
  • ಒಂದು ಮೇಲೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಶೇರುಖಂಡಗಳ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವ ಎಂದು ತೀವ್ರ ನೋವು (ಮೂಳೆ) ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದೆ."

ನಾನು ಈ ಓದಿದಾಗ ನಕ್ಕರು! ಸರಿ ಕೆಟ್ಟ ನೋವು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದರು ಮಾಡಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗುವುದು ಅಷ್ಟು. ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ರಿಟರ್ನ್ ಅತ್ಯಂತ ಅಥವಾ ಪಡೆಯಲು ತಕ್ಷಣ ಗಮನ ಲಕ್ಷಣಗಳು!! ಮಹಿಳೆ ಈ ಹರ್ನಿಯೇಟೆಡ್ ಡಿಸ್ಕ್ ಮತ್ತು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಕೇವಲ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸರ್ಜರಿ Decompressive ಅತ್ಯಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮಾಡಬೇಕು 24-48 ಗಂಟೆಗಳ ಅಥವಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ. ಆ ಒಮ್ಮೆ 48 ಗಂಟೆಗಳ ಹೋದ, ನೀವು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉಳಿದ ಅಂಗವಿಕಲ ಗಾಳಿಯ ನೀನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಈಗ ಯಾವಾಗಲೂ ನಾನು ಪುರಾವೆ ಜೀವನ ಬಾಗುತ್ತೇನೆ ಮಾಹಿತಿ ನಿಜವಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆ.

ಇತರೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಒಳಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ 6-12 ಫಲಿತಾಂಶದ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಗಂಟೆಗಳ. ಇನ್ನೂ ಇತರ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬಾರಿ ಫಲಿತಾಂಶ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲು. ಏಕೆ ಇಂತಹ ಡೈವರ್ಜೆನ್ಸ್? ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಅಪರೂಪ. ಯಾರೂ ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತೆಂದು ಅಪರೂಪದ, ಆದರೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಂದಾಜಿನ ನನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಒಂದು ವರ್ಷ ಯಾವುದೇ ನೂರು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲವು ಹೊಸ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು 2 ನನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ವಾರಗಳ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು. ಕೊಲಂಬಸ್ ರಿವರ್ಸೈಡ್ ಮೆಥೋಡಿಸ್ಟ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಓಹೊ ಹೋದರು, ನಾನು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಂತರ ಒಂದು ವಾರ ಕಾಲ ತೀವ್ರ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಜರುಗಿತು. ನಾನು ನಂತರ ಜರುಗಿತು 15 WESTERVILLE ರಲ್ಲಿ NovaCare ನಲ್ಲಿ ಶಾರೀರಿಕ ಥೆರಪಿ ಅಧಿವೇಶನಕ್ಕೆ, OH. ನನ್ನ ಫಲಿತಾಂಶದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ನನ್ನ ತೊಡೆಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೊಣಕಾಲಿನ ನನ್ನ ಸೊಂಟದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ನಾನು ನನ್ನ ತೊಡೆಯ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಡಿ ನೋವಿನ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುವುದು ಹೊಂದಿವೆ. ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದರೆ ಹೊರತು ನನ್ನ ಮರಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಿತ - ನಂತರ ನಾನು ಕಾಲಿನ ಸ್ನಾಯುಗಳ ಅಪ್ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಅವು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಉತ್ತಮ ಭಾಗವನ್ನು ನಾನು ಸೆಳೆತ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ಕರುಗಳು ಮತ್ತು hamstrings ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಸಮತೋಲನ ದೃಷ್ಟಿ ಬಳಸಲು ಮತ್ತು ಲೆಗ್ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಕುಂಠಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದೆಂದರೆ. ಶಕ್ತಿ ಮರಳಿದೆ, ನಾನು ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಯಲು ಹಂತಕ್ಕೂ 500 ಒಂದು ಬೆತ್ತದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಗ್ಗೆ ಅಡಿ 125 Feet ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದ. ಕರುಳು ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಕೋಶದ ಕಾರ್ಯ ಅವರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು, ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅಥವಾ ನಾನು ಹೋಗಲು ಹೊಂದಿರುವಾಗ ಹೇಳಲಾರೆ - ನಾನು ಸರ್ಪ್ರೈಸಸ್. ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಕಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ನಿಗದಿತ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗಾಳಿಗುಳ್ಳೆಯ ಸೋರಿಕೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಲಿದೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಹೇಳಬಹುದು. ನಾನು ಕರುಳಿನ ಚಲನೆಗಳು ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಅಥವಾ ಎರಡು ಪಡೆಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ, ಆದರೆ ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಭಾವನೆ.

ಅರ್ಥಾತ್, ನನ್ನ ತಡವಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಂಗವಿಕಲ ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ cathing, ಮತ್ತು ನೋವು ನಿವಾರಕಗಳು ಮೇಲೆ. ನಾನು ಪೂರ್ಣ ಸಮಯ ಕೆಲಸ, ಕಡಿಮೆ ದೂರದ cathing ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಮೇಲೆ ನಡೆಗೆ am, ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯ ಮೇಲೆ am, ಮಾದಕವಸ್ತುವಲ್ಲದ ನೋವು ನಿಲ್ದಾಣಗಳು. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ, ನನ್ನ ಚೇತರಿಕೆ ಮಹಾನ್ ಬಂದಿದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಒಂದು. ಹೇಗಾದರೂ, ನಾನು ಇನ್ನೂ ದೈನಂದಿನ ದೈಹಿಕ ಸವಾಲು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಎಂಬ ಜೀವನ. ಆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸರಿಯಾಗಿಯೆ (ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.) ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮರಳಿ ನೆತ್ತಿಗೇರಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾಡಿದರು, ಅಥವಾ ಬಹುತೇಕ ಸಾಮಾನ್ಯ, ನಾನು ಬೇಗ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಹೊಂದಿತ್ತು, ಒಳಗೆ 48 ಗಂಟೆಗಳ. ನಾನು ಇಆರ್ ವೈದ್ಯರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಆರೈಕೆ ಬೇಜವಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ನಾನು ಕೊಲಂಬಸ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು, OH, ವಕೀಲ. ಅವರು ಕ್ಲೀವ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತೊಂದು ವಕೀಲ ಕರೆ, OH, ಎರಡನೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಇಬ್ಬರೂ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಎಂದು ಇಆರ್ ವೈದ್ಯರು "ಚೆಂಡನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು" ವಕೀಲರು ಒಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ. ಹೇಗಾದರೂ, ಕಾರಣ ಓಹಿಯೋದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮಾನದಂಡಕ್ಕೆ, ಎರಡೂ ವಕೀಲರು ಸಾಬೀತಾಯಿತು ವೈದ್ಯರ ನಿರ್ಲಕ್ಷದಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ನನ್ನ ಫಲಿತಾಂಶದ ಪರಿಣಾಮ ಭಾವಿಸಿದರು (ನನ್ನ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಸತ್ಯ ಭವಿಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಫಲಿತಾಂಶದ) ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದುಸ್ತರ ಸವಾಲು ಎಂದು. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾವುದೇ ವಸಾಹತು ಡಾಲರ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಡ್ರೈವುಗಳನ್ನು ಭಾಗವನ್ನು ಕಾರಣ, ಹೀಗಾಗಿ ವಕೀಲರ ಶುಲ್ಕ, ನನ್ನ ಗಮನಾರ್ಹ, ಆಶೀರ್ವಾದ ಚೇತರಿಕೆ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯ ಇಆರ್ ವೈದ್ಯರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಉದಾಸೀನತೆ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಳ್ಳಿತು ಇದ್ದರೆ, ನಾನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ವಸಾಹತು ನೆತ್ತಿಗೇರಿದೆ ಎಂದು ... ನನ್ನ ಚೇತರಿಕೆ ಯಾವುದೇ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದ್ದೇವೆ!

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾರಾಂಶ ಓಹಿಯೋ ಕಾನೂನುಗಳು ನಾನು ಮೂಲಕ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಉಳಿದ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಏನೂ ಆಗಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಾತ್ರ ಲಾಭದಾಯಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಅಂದರೆ. ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವೈದ್ಯರು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲ, ದಾದಿಯರು, ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾದಾರರನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ನವೀಕರಣ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಆರ್ ವೈದ್ಯರು ಮೂತ್ರಕೋಶ ಧಾರಣ ಮತ್ತು ಅಸಂಯಮ ಕೇವಲ ಸೂಚಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡ, ನಾವು ಗೋಲ್ಡನ್ ಸಾಧ್ಯತೆ. ಧಾರಣ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ.

ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾದ ರೋಗನಿರ್ಣಯ ರಿಯಾಯಿತಿಯನ್ನು 1 ರೋಗಲಕ್ಷಣದ ನಾನು ಡಾಕ್ಟರ್ ಯಾವ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ನ್ಯಾಯ ಈ ಒಂದು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಹೇಗಾದರೂ, ನಾನು ಈ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧ ಮಾಹಿತಿ ನಾನು ಈ ಶಾಂತಿ am - ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಬದಲಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ.

ಝೆಮಂಟಾ ಅಧಿಕವಾಗುವುದು

ಬ್ಲಾಗ್ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಬದಲಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಬಗ್ಗೆ & ನನಗೆ

ನಾನು have changed the title of my blog. Why? Not out of boredom or just liking change, much has happened since my last post. I'll soon post about it, but for now we can say that the Lord has changed my view of what has happened to me... and His immediate purposes behind it.

My faith has seen me through this "Battle" with ಕಾಡ ಕುದುರೆಯ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ (ಸಿಇಎಸ್) thus far, but I had no idea where my faith journey was heading. Yes, I wondered why this had happened, what God wanted me to learn and how I should view it. We all know that bad things happen to good people and good things happen to bad people. We always want to know why and often the answer we get is that we may never know why in this lifetime so we just have to live with it. I've heard a lot over the years about people with terrible injuries and diseases "fighting" or "battling" those things which seek to either ruin or take their life. Friends and relatives have been touched by, and some lost to, injuries or disease. Now it is my turn.

What I came to realize is that I had stopped growing spiritually and I was barely being effective in God's Kingdom. God wanted so much more from me but I had succumbed to "The Rat Race" and devoted myself to my work. Don't get me wrong, work is important, but so much more had suffered. My relationship with my wife, my time and service to God and the joy was gone from my life. Through this time of a changed life, where the daily routine of getting up and going to work is a draining physical challenge for me, I've seen myself as battling CES as though my faith, grit and determination were being tested. While they were being tested, that wasn't all. My focus had been on recovering far more than the doctors and physical therapists ever thought I could, further than the medical research said I could. I was going to win my "Battle". I didn't, and don't, hold out the idea of a complete recovery but my goal has been to be able to walk without assistance again - a lofty goal for someone with CES.

It was my attitude that needed changing. I saw this as a challenge where my faith would see me through and coming out the other side of this I would give the credit to God. I would be a faithful soldier in His service. Nothing wrong with that, but... God wanted me. All of me. He has wanted all of me for a long time. I thought I had given myself to Him fully many years ago. He has used me in so many ways everywhere I've lived. But as I said, I had slowly slipped back in to taking His blessings and running with it for my own purposes without even considering His. My wife tried to help me see it, but I was too focused on my goal - which had been so out of reach and now, because of God's blessing, was within my grasp. My attitude had slowly changed and was no longer good. God's smackdown on me physically also affected me emotionally, mentally and spiritually as well. Eventually, everything was stripped away but the spiritual. I found that I had taken myself back from God and He was calling me to give myself completely to Him. Only this time, I understand there is much more depth in this commitment than I ever thought possible before.

In the Ohio derecho storms of June 29, 2012, we lost an old Ash tree that was 85 feet in length. Two men gave us a really good quote on cutting up the tree, removing the stump, and hauling it all away. They figured they could do it in 2 days, 6 hours a day . The stump was incredibly stubborn. Once they started on it, they found it had thick roots running out in all directions for many, many feet. It was too thick for their saws. They chopped at it with axes and worked 3 days from morning till dark. They even had another person come help. And still the stump remained. Finally they rented a stump grinder and did their best. That stump beat them badly for days. In the end, they accomplished what we needed leaving a small mound where the tree had been, ಹೇಗಾದರೂ, there are still roots under that mound. And they had spent over 40 hours on the project. Their quote earned them less than $6 per hour.

That's how it is when I first gave myself "fully" to God. I saw what looked like full commitment and made that commitment. Over time, there was more and more revealed but I had my goals and dreams too and there was no time, no room, for truly giving myself to God as fully as He wanted. In time, I took back what I had given Him. Suddenly, this year, God changed all of that. Stricken with an injury that would change the rest of my life, taking away many of the things I wanted to do and accomplish, I now had time for Him. I've learned that He wants all of me, and I've made that commitment to Him. Now, whatever recovery I have is fine with me. Of course being who I am, I will still be pushing for the best results possible. As with many whom God used in the past, He has place His mark of ownership on me - my CES. It is a reminder of whose I am, whose strength I depend on, and who has complete control of my life. We are not to give God a little, or even a large, part in our lives. He wants our whole life to be a part of His. He wants to live out His life through us. That's what the Bible means when Paul wrote in the 8th Chapter of Romans that we who believe are being shaped and molded by God to be just like Jesus. Not just our character, but character drives motivation, and out of motivation comes actions. God uses the events in our lives to transform us (Romans 12), and He transforms us into people who think, act, speak, and love just like Jesus. Why? So He can reach people who don't know, or those who don't care about His love.

No wonder so many in America today don't want anything to do with Christianity or church - look at how we Christians live! That isn't God's plan. Time for me to get with the plan. And I no longer fight CES, but it is a mark of ownership on me and of my commitment to God. So it is now "ಕಾಡ ಈಕ್ವಿನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ನನ್ನ ಜೀವನದ" and thus the new name for my blog.


ಝೆಮಂಟಾ ಅಧಿಕವಾಗುವುದು