Cauda equine syndroom – Onvoorziene opluchting

I really didn't want to believe it...

Maar vandaag is het voor bepaalde.

Vorige week, Ik had problemen toegenomen met mijn evenwicht. Now that really helps when I've also got a torn peroneal pees rechts enkel! Hoe dan ook, Donderdagavond mijn Cauda equine syndroom de lat hoger gelegd - Ik kreeg meer pijn in mijn rechter voet / enkel (zenuwpijn, spierkrampen, denkbeeldige pijn - dit alles).

ps21v14Dus stel je mijn verbazing toen laat op zaterdag, net voor het slapengaan, Het saldo wordt overgemaakt, samen met een sterk verminderde pijn!! Ik ging naar bed, denkend dat het een toevalstreffer te zijn. I didn't mention it to my wife because I thought it was just one of those transitory things we get when we suffer with CES.

Nou zondagochtend, de pijn was nog steeds erg laag. We gingen naar de kerk en kwam thuis. I waited for the pain to increase... Na thuiskomst van de kerk Zondagavond was ik erg hoopvol dat een blijvende verandering had plaatsgevonden, maar ik wachtte.

Bij het ontwaken deze morgen, mijn voeten voelde alsof ik kon weer op te draaien als het niet voor de pees. Of course my legs wouldn't let me run anyway, maar het was nu al meer dan 36 uur - lang genoeg om te verklaren dat mijn voet pijn is drastisch veranderd voor het beter. Dit alles net na de 1 jaarteken. In werkelijkheid, als ik dit posten, morgen markeert de 1 jarig jubileum van mijn decompressie operatie.

moving-forward-quotes253

I've also regain some feeling in the back (verminken) gebied van mijn linkerbeen - that's new feeling too! Dus vooruitgang blijft. God heeft een geweldig gevoel voor timing - net wanneer je denkt dat je aanmoediging in een gebied nodig, Hij geeft je aanmoediging in een andere. En dat aanmoediging reikt en strekt zich recht in het gebied dat u nodig hebt om te gaan. Dus dat is een dubbele zegen! Dank u, Heer!

Continuing the walk...

D.V.

David

 

Terug Story – CES | Maand 3 met Cauda equina syndroom

Welkom bij Back Story, Deel 3.

Deze posten zullen inhalen van toen ik werd getroffen door Cauda equine syndroom tot het starten van mijn blog op Maand 4.

17 april, 2013, Thuis:

Van mij - mijn revalidatie verder en ik zie verbetering, die is welkom, maar niet altijd prettig. Zoals ik beginnen steeds gevoel terug in een gebied, is het meestal de pijn die ik voel. I've had a lot of pain related to a very tight piriformisspier in mijn rechter heup. I've had exercises and stretches for it, die hebben bijgedragen sommige. Zoals sommige andere pijnen hebben afgenomen, het tijd te concentreren op de grootste pijn die ik voel moment en die aan de bovenkant van de heup van de achterzijde. Het komt uit een geknoopte up, bovenkant van de piriformis.

Maandag bij Fysiotherapie, mijn therapeut duurde ongeveer 5 minuten om een ​​diepe spier massage van die plek te doen. Het "gekwetst goed" de hele tijd. Een paar minuten na de massage, pijn daalde tot niets. Ik had veel betere mobiliteit, geen pijn van het lopen of zitten! Maandag en de eerste 1/2 van dinsdag waren geweldig. Dan, natuurlijk, de spier begon weer vastdraaien. Donderdag heb ik mijn volgende PT sessie. Kim gaat met mij en mijn therapeut, Carrie, gaat haar laten zien waar en wat te doen. Tijdens de verlichting van deze pijn, Ik heb heel weinig pijnstillers. Now that is a goal I'm looking for!

I'm working 1/2 tijd nu, en met de PT en nog steeds wederopbouw uithoudingsvermogen, dat werkt goed voor mij. Ik zal in 1/2 - 3/4 tijd nog een paar weken dan proberen om het terug naar full-time.

Gevoel teruggevonden in de laatste week:

Direct buiten dij (onderdelen) - resultaat is dat ik voel de strakke, ontstoken pees nu er
Bodems van voeten - Ik kan nu voelen wanneer de vloer is cool
Top van rechtervoet - anything that touches it feels like I'm being stung by a wasp
Beide kalveren - Ik kan nu voel de krampen die zij hebben gehad

Nog steeds gevoelloos / geen gevoel:

Achterzijde en lies gebieden
Dijen - achterzijde, bovenste 4 alleen inch, beide benen
Onderbenen - Ik kan aanraking vertellen om deze gebieden, geen pijn in de schenen of zijkanten, kalveren kramp al
Voeten & Enkels - nog grotendeels gevoelloos

Nog steeds moeilijk om het evenwicht - Ik kan zonder hulp staan ​​voor 60 - 90 seconden, Ik kan een korte afstand te bereiken (in bepaalde richtingen alleen) objecten

Zittend - nog steeds moeilijk om te zitten voor de lange. Sommige stoelen Ik kan een uur duren, anderen 10 notulen. En hoe lang ik kan dragen om te zitten in die stoelen verandert van dag tot dag.

Wandelen (met rollator) - pijn van de piriformis beperkt me meestal om rond te lopen 400 voeten in een tijd met een lange rust tussen

Wandelen (met riet) - Ik kan nu lopen korte afstanden (<50 voeten) met een stok. Zeer vermoeiend daartoe, so I don't do it much. Therapeut raadt 3 korte riet wandelingen per dag.

Wandelen (zonder hulp) - Ik kan heel langzaam lopen, maken dood zeker van mijn evenwicht voor elke stap, over een afstand van 5 - 8 voeten. Dit is nieuw.

Overzicht - vooruitgang wordt geboekt, nog een lange weg te gaan. Blijven bidden voor Kim en mij als er nog andere zaken uit het cauda equina syndroom die waarschijnlijk nooit meer terug naar normaal en beïnvloeden het dagelijks leven. Dit zijn de zwaarste omdat er geen behandeling beschikbaar voor deze kwesties, het is gewoon aan de Heer of de schade aan de zenuwen geneest of niet.

Onze hoop en geloof zijn in God's hands. Geprezen zij God voor Zijn zegeningen!

26 april, NovaCare Revalidatie, Westerville, OH:

Van mij - Nou vandaag is een trieste dag van soorten. It is my physical therapist's last day here in Ohio. Ze is een doctor in de Fysiotherapie student die heeft gedaan haar laatste stage bij NovaCare in Westerville. Na vandaag, ze zal worden afgewerkt en gingen terug naar Buffalo, NY af te studeren. Gefeliciteerd, Carrie!

NovaCare had een afscheidsfeest voor haar gisteren met een Shrek thema. Carrie was verkleed als Donkey. Wat mij betreft, the following picture will confirm what some of you have thought about me for a long time....

Carrie

 

 

20 april, 2013, Thuis:

Van mij - Bummer... maar goed, Ik hoop. De voorkant van mijn rechter dij voelt alsof het is jeuk. Natuurlijk toen ik krabben, I don't feel a thing. But I'm hopeful that this is an indicator of feeling coming back to that area. Echter, nothing escapes the fact that it is a total bummer having a body part itch and not be able to get relief from scratching it 🙂

En met dat, komen we tot het einde van de back verhaal. Ga verder met Maand 4>>>

Terug Story – CES | Maand 2 met Cauda equina syndroom

Welkom bij Back Story.

Deze posten zullen inhalen van toen ik werd getroffen door Cauda equine syndroom tot het starten van mijn blog op Maand 4.

16 maart, Fisherman's Wharf Restaurant, Columbus, OH:

Van mij - Na het hebben van baan veranderd vorig jaar, Ik had gepland voor een reünie van mijn oud-medewerkers. We had planned it for March 16th and just because I couldn't walk, werd zonked op pijnstillers, en nodig luiers was geen reden om het uit te stellen. We ontmoetten elkaar voor de lunch en hadden een geweldige tijd!

sm_The whole group

18 maart, 2013, Thuis:

Van mijn vrouw - We bestelden een rollator voor David die een mand heeft (zijn "portemonnee" of sorts--with wipes, luiers, meds, het gehele 9 yards) en een bidet te hechten aan onze toiletbril. Nu kan hij echt de onafhankelijkheid zoveel mogelijk te ervaren. The therapy we're doing at the house keeps him stretched and a bit more limber by the day, hoewel het lijkt een zeer hoge berg te beklimmen. Zijn dr. heeft zijn medicijnen aangepast, en hopelijk zijn enkel zwelling hoe meer hij kan lopen wijken. We zijn zo gezegend en gelukkig om te weten dat mensen houden ons in het gebed. Dank je wel diep!

19 maart, 2013, Thuis:

Van mijn vrouw - David begon zijn poliklinische (uit het huis) fysiotherapie vanmorgen. Zijn sessies zal twee keer per week ongeveer een uur voor nu in Westerville (over 20 minuten). De locatie is vrij dicht bij zijn werkplek dus als hij weer aan het werk, they'll be handy and have extended hours. Hij deed het goed vandaag en is gegeven meer componenten in zijn routine om twee keer te doen of 3 x daags, met afdruk, en is hij "het voelen van de stukken" vandaag de dag meer dan gewoonlijk. We blijven houden van zijn resultaat in gebed en zijn ervan overtuigd dat de Vader Zijn weg zal genezen, Zijn tijd, voor Zijn glorie!

27 maart, 2013, NovaCare Revalidatie, Westerville, OH:

Van mij - I'm 4 sessies in mijn poliklinische therapie en boekt goede vooruitgang. Ik ben van plan terug te keren naar volgende maandag te werken. Ik moet nog steeds de rollator gebruiken om te lopen, maar ik kan op mijn eigen lopen voor een paar stappen voordat ik ben niet in staat om mijn evenwicht te bewaren. Mijn benen zijn sterk genoeg, het is niet in staat om te voelen wat mijn lichaam doet op mijn voeten (evenwicht) dat is het grote nadeel op dit punt. Ik ben nog steeds verdoofd van ongeveer 3 centimeter onder mijn middel naar beneden tot halverwege de dij en daarna tintelend-gevoelloos en zeer mals uit knieën op tot aan de tenen (behalve de schenen - Ik heb normaal gevoel daar.) Ik beter in staat de noodzaak van een badkamer stop voorspellen, dus misschien binnenkort de incontinentie zal een ding van het verleden. Het is een groot deel van de uitdaging op dit moment. Ik ga terug naar de chirurg op donderdag voor mijn eerste follow up met hem. En ik ben nu in staat om weer rijden.

Dank u aan allen die hebben gebeden voor ons. Het heeft zeker een tijd geweest van strijd voor ons in de fysieke wereld en al uw steun is zowel speciaal en gewaardeerd geweest door ons. We love you all!

>>>> Maand 3

Terug Story – CES | Maand 1 met Cauda equina syndroom

Welkom bij Back Story.

Deze posten zullen inhalen van toen ik werd getroffen door Cauda equine syndroom tot het starten van mijn blog op Maand 4. So join me as we look back at the beginning...

25 februari, 2013, Riverside Methodist Hospital, dag van mijn decompressie chirurgie:

Van mijn vrouw, Kim - David werd genomen om pre op bij 5:30 vanmorgen. Chirurgie was 7:30. Door 9:30. Alles ging goed, maar hij heeft nog resterende tintelingen in zijn voeten. Hij heeft niet veel de hele dag verplaatst; pijn is een 2 (VEEL beter dan voorheen). Morgen ziet hij de Phys therapeut en als hij kan lopen hij naar huis kan gaan ze zeggen. Maar hij heeft een bm niet had, nog een katheter, en ze bezig met zijn nieren waren. Dus een echo van hen had hij. Misschien morgen weten we meer. Heel erg bedankt voor alle gebeden! Hij blijft om ons te zegenen met een dergelijke beweging van bemoediging zijn we vol ontzag. Dank zo zeer!

28 februari, 2013, Riverside Methodist Hospital:

Van mij - Vandaag zou mijn laatste in de medische kant van het ziekenhuis. Het plan is voor mij een intensieve revalidatie therapie op een intramurale basis hier in het ziekenhuis te starten. I don't have much pain, maar er is nog gevoelloosheid en tintelingen van mijn heupen tot tenen. Mijn rechterkant is zwakker dan de linker, maar ben in staat om op te staan ​​op mijn voeten en loop 50+ voeten (Ik had niet gelopen sinds 2/11, dus het voelt goed, ook al is uitdagend en toegevoegd aan de pijn.)

No one knows how long for the rehab yet... Ze zeggen overal van een paar dagen tot een paar weken. Natuurlijk, Ik kon naar huis te gaan vandaag en revalidatie er, but the house isn't suited to it and I still need a good bit of help that Kim is unable to provide. Ik dank u allen voor uw gebeden en gedachten in deze tijd. Nu het moeilijke gedeelte begint, en we nog steeds de gebeden nodig. We love you all!

2 maart, 2013, Acute Inpatiant Rehab Center, Riverside Methodist Hospital:

Update Kim op David - Zijn beroepsmatige en fysiotherapie sessies zijn productief; zijn onderrug over de heupen nog steeds van hem treuren, maar lang niet zo slecht als voorheen; hamstrings zijn veel te strak en vereisen rekoefeningen net als zijn kern; 6 sessies vandaag verspreid thruout de ochtend-en middaguren; hij kreeg een goede nachtrust gisteravond en hoopt ook Tonite. Zijn voet stabiliteit is het grootste obstakel nu. Hij gebruikt walker & speciale toiletstoel, maar is in staat om in en uit bed ok te krijgen, en loop de andere kant van de revalidatie-eenheid op de 6e verdieping nu. Dit alles kost tijd. Hij is nog steeds gecatheteriseerd en zal tot ver in de volgende week of langer zijn, afhankelijk van een aantal controle over de blaas-test op woensdag. Zijn darmen zijn bijna te veel losmaken nu !! ;O We waardeer iedereen bidden zo vurig en consequent voor herstel. Zelfs met proeven van je eigen, je nog steeds bidden. DAT is LIEFDE voor je! Een dikke knuffel voor alle.

3 maart, 2013, Acute Inpatiant Rehab Center, Riverside Methodist Hospital:

Van mij - Het personeel zegt dat ik zal worden afgewerkt op de revalidatie-eenheid op wo (6th)! I just hope that my week left knee doesn't slow that down.

3 maart, 2013, Thuis:

Van Kim - Goed, it's good to have David home again! Nu voor de disciplinering van ieder van ons om ervoor te zorgen dat hij het PT oefeningen gedaan krijgt (wat hij doet, wat ik moet doen om / voor hem). Hij is nog steeds incontinent in beide gebieden, so we're keeping the Depends folks in business 🙂

Heel erg bedankt voor de gebeden, en wij God danken voor Zijn antwoordapparaat in Zijn weg, op Zijn tijd. David's not out of the woods yet with his walking/stability though. We'll keep y'all posted.

12 maart, 2013:

Mijn eerste maand met Cauda equina syndroom uiteinden ... Maand 2>>>>