Blog Titulli ndryshuar, por ende rreth cauda Equina Sindromi & mua

Unë have changed the title of my blog. Why? Not out of boredom or just liking change, much has happened since my last post. I'll soon post about it, but for now we can say that the Lord has changed my view of what has happened to me... and His immediate purposes behind it.

My faith has seen me through this "Battle" me Sindromi kuajve cauda (CES) thus far, but I had no idea where my faith journey was heading. Po, I wondered why this had happened, what God wanted me to learn and how I should view it. We all know that bad things happen to good people and good things happen to bad people. We always want to know why and often the answer we get is that we may never know why in this lifetime so we just have to live with it. I've heard a lot over the years about people with terrible injuries and diseases "fighting" ose "battling" those things which seek to either ruin or take their life. Friends and relatives have been touched by, and some lost to, injuries or disease. Now it is my turn.

What I came to realize is that I had stopped growing spiritually and I was barely being effective in God's Kingdom. God wanted so much more from me but I had succumbed to "The Rat Race" and devoted myself to my work. Don't get me wrong, work is important, but so much more had suffered. My relationship with my wife, my time and service to God and the joy was gone from my life. Through this time of a changed life, where the daily routine of getting up and going to work is a draining physical challenge for me, I've seen myself as battling CES as though my faith, grit and determination were being tested. While they were being tested, that wasn't all. My focus had been on recovering far more than the doctors and physical therapists ever thought I could, further than the medical research said I could. I was going to win my "Battle". I didn't, and don't, hold out the idea of a complete recovery but my goal has been to be able to walk without assistance again - a lofty goal for someone with CES.

It was my attitude that needed changing. I saw this as a challenge where my faith would see me through and coming out the other side of this I would give the credit to God. I would be a faithful soldier in His service. Nothing wrong with that, but... God wanted me. All of me. He has wanted all of me for a long time. I thought I had given myself to Him fully many years ago. He has used me in so many ways everywhere I've lived. But as I said, I had slowly slipped back in to taking His blessings and running with it for my own purposes without even considering His. My wife tried to help me see it, but I was too focused on my goal - which had been so out of reach and now, because of God's blessing, was within my grasp. My attitude had slowly changed and was no longer good. God's smackdown on me physically also affected me emotionally, mentally and spiritually as well. Eventually, everything was stripped away but the spiritual. I found that I had taken myself back from God and He was calling me to give myself completely to Him. Only this time, I understand there is much more depth in this commitment than I ever thought possible before.


In the Ohio derecho storms of June 29, 2012, we lost an old Ash tree that was 85 feet in length. Two men gave us a really good quote on cutting up the tree, removing the stump, and hauling it all away. They figured they could do it in 2 days, 6 hours a day . The stump was incredibly stubborn. Once they started on it, they found it had thick roots running out in all directions for many, many feet. It was too thick for their saws. They chopped at it with axes and worked 3 days from morning till dark. They even had another person come help. And still the stump remained. Finally they rented a stump grinder and did their best. That stump beat them badly for days. Në fund, they accomplished what we needed leaving a small mound where the tree had been, megjithatë, there are still roots under that mound. And they had spent over 40 hours on the project. Their quote earned them less than $6 per hour.

That's how it is when I first gave myself "fully" to God. I saw what looked like full commitment and made that commitment. Over time, there was more and more revealed but I had my goals and dreams too and there was no time, no room, for truly giving myself to God as fully as He wanted. In time, I took back what I had given Him. Suddenly, this year, God changed all of that. Stricken with an injury that would change the rest of my life, taking away many of the things I wanted to do and accomplish, I now had time for Him. I've learned that He wants all of me, and I've made that commitment to Him. Tani, whatever recovery I have is fine with me. Of course being who I am, I will still be pushing for the best results possible. As with many whom God used in the past, He has place His mark of ownership on me - my CES. It is a reminder of whose I am, whose strength I depend on, and who has complete control of my life. We are not to give God a little, or even a large, part in our lives. He wants our whole life to be a part of His. He wants to live out His life through us. That's what the Bible means when Paul wrote in the 8th Chapter of Romans that we who believe are being shaped and molded by God to be just like Jesus. Not just our character, but character drives motivation, and out of motivation comes actions. God uses the events in our lives to transform us (Romans 12), and He transforms us into people who think, act, speak, and love just like Jesus. Why? So He can reach people who don't know, or those who don't care about His love.

No wonder so many in America today don't want anything to do with Christianity or church - look at how we Christians live! That isn't God's plan. Time for me to get with the plan. And I no longer fight CES, but it is a mark of ownership on me and of my commitment to God. So it is now "JETA ime me cauda Equina Sindromi" and thus the new name for my blog.


 

Enhanced nga Zemanta

Trackbacks

  1. […] Unë qeshi kur kam lexuar këto! Pra sa më shumë që mund të qesh ndërsa në dhimbje më të keq unë kam ndjerë kurrë. I already had most of these return or get immediate attention symptoms!! Gruaja tha se këto ishin vetëm udhëzime të përgjithshme e shkarkimit për disqe diskale dhe jo specifike për mua. Shumica e shteteve literaturë mjekësore që decompressive operacioni duhet të bëhet brenda 24-48 orë ose rezultati është shumë më e keqe. Pasi ata 48 Orët janë zhdukur, ju jeni mjaft mirë duke shkuar për të përfunduar të paaftë për pjesën tjetër të jetës tuaj. Kështu thotë literatura. Unë mund t'ju them tani se kjo nuk është gjithmonë kështu si unë jam duke jetuar dëshmi, por kjo është një tjetër histori. Literatura të tjera mjekësore thotë se operacioni duhet të bëhet brenda 6-12 orë për të ndikuar në rezultatin. Studimet ende tjerë thonë se koha për kirurgji nuk ndikon në rezultatin. Pse divergjencë e tillë? Cauda Equina Sindromi është e rrallë. Askush nuk e di saktësisht se si të rralla, por hulumtimet e mia i vlerësimeve në dispozicion do të tregonte jo më shumë se disa qindra raste të reja në vit në SHBA. Ajo në fund të fundit u 2 javë për kirurgji tim që do të kryhen. Kirurgji në Riverside Methodist Hospital në Columbus, OH shkoi mirë, Unë shkova me akut Rehab atje për një javë pas operacionit. Unë pastaj shkova me 15 seancat e terapisë fizike në Novacare në Westerville, OH. Rezultati im është se unë kam disa ndjenja normale përsëri në zonën time bel disi në kofshët e mia dhe në Tom Jery mia. Unë kam ndjesi shpimi gjilpërash të dhimbshëm në pjesë të tjera të kofshët e mia dhe në këmbët e mia. Viçat e mi janë kryesisht të mpirë nëse nuk shtyhej – atëherë unë mund të them muskujt këmbë janë të imët deri, por pjesë e mirë është se unë nuk mund të ndjehen dhimbje barku. Unë do të shtrihet disa herë në ditë për viçat dhe hamstrings. I use vizion për bilancin dhe dobësi këmbë e ka zvogëluar, i.e. forca është kthyer, në pikën ku unë mund të ecin rreth 500 këmbët me një kallam dhe rreth 125 këmbët pandihmuar. Zorrë dhe fshikëz funksionimi është se ato funksionojnë, Unë thjesht nuk mund të kontrollojë ata apo të thoni kur unë duhet të shkoj – I merrni surpriza. Unë të përpiqet për të shkuar në një orar të rregullt për të shmangur surpriza dhe unë mund të them më të madhe të kohës kur fshikëza im është duke u mbyllur në pikën rrjedh. Kam marrë një minutë apo dy e paralajmërim për lëvizjeve të zorrëve shumicën e kohës, por unë në përgjithësi nuk ndjehen të atyre. Me fjalë të tjera, Kirurgji im vonuar duhej të lënë mua me aftësi të kufizuara, në shtrat, cathing veten, dhe në vrasësit dhimbje. Unë punoj me orar të plotë, am ambulator në distanca të shkurtra nuk kanë nevojë cathing, dhe jam më i butë, relievers jo-narkotike dhimbje. Me pak fjalë, shërim ime ka qenë e madhe. Një nga më të mirë. Megjithatë, Unë ende kanë një jetë të përditshme të qenë një sfidë fizike dhe lufta. Kjo nuk do të ndryshojë, por kjo është në rregull (subjekt i një tjetër histori.) Unë bëra një shumë të pyesin nëse unë do të ketë marrë kthehet në normale, ose pothuajse normale, I kishte pasur një operacioni shpejt, brenda 48 orë. Ndjenja që kujdesi mora nga mjeku ER ishte i pakujdesshëm, Kam marrë çdo gjë në një Kolombit, OH avokat. Ai i bëri thirrje në një tjetër avokat në Cleveland, OH një mendim të dytë. Ata të dy ranë dakord se neglizhencë është kryer, se mjeku ER “pasoi topin” si një nga avokatët e vënë atë. Megjithatë, për shkak të standardeve për pretendimet neglizhencë në Ohajo, të dy avokatët mendonin se duke dëshmuar se neglizhenca e mjekut ndikuar në masë të madhe rezultatin tim (Rezultati im me të vërtetë shumë më mirë se sa parashikohet nga faktet) do të jetë një sfidë e pakapërcyeshme në gjykatë. Që kjo është pjesa që me të vërtetë drejton sasinë e dollarit e ndonjë zgjidhjeje, dhe në këtë mënyrë tarifat e avokatit, my remarkable recovery makes pursuing the malpractice and negligence of the ER doctor not feasible. Pra përmbledhje është se ligjet në Ohajo thonë se ajo që unë kam qenë përmes, dhe do të kalojnë nëpër pjesën tjetër të jetës sime, arrin në asgjë. Sistemi ynë ligjor është i tillë që rastet vetëm fitimprurës janë ndjekur. Dhe sistemi ynë mjekësor nuk i edukuar mjekët, infermieret, dhe responders parë në mënyrë adekuate dhe as nuk i mbajnë ata. Sikur mjeku ER kuptuar se ruajtja fshikëz dhe jo vetëm mosmbajtjeje është një tregues, ne do të kishte qenë i artë. Info në lidhje me mbajtjen është gjerësisht në dispozicion në internet dhe në revista mjekësore. Për zbritje diagnozë të saktë në bazë të 1 simptomë nuk është ajo që unë dua në një mjek. Unë mendojnë se drejtësia ka humbur në këtë. Megjithatë, Unë jam në paqe me këtë si unë kanë të bëjnë në këtë post – Blog im Title Ndryshuar por ende Rreth cauda Equina Sindromi dhe meje. […]

s2Member®
%d blogerët si kjo: